Αποτυχία στον ορίζοντα
Το μέλλον ενος μαθητή μοιάζει συνεχώς όλο και πιο αβέβαιο. Σε μια Ελλάδα με την ανεργία στο 21,7% και ήδη μειωμένες δυνατότητες, ο μαθητής ζητείται να επιλέξει τον δρόμο που θα τον ευχαριστεί και ταυτόχρονα θα του προσφέρει βέβαιη εργασία. Κάτι τέτοιο όμως σπάνια μπορεί να επιτευχθεί.
Όταν ένας νέος πρέπει να απαντήσει στην ερώτηση "Τι θες να ακολουθήσεις;" είναι προετοιμασμένος να δεχτεί τις περισσότερες φορές αρνητικά, αποτρεπτικά σχόλια ή σε περιπτώσεις ευγένειας ερωτήσεις για να αμφισβητηθεί η απόφασή του. "Δύσκολη δουλειά πάντως", "Μπορείς να βρείς δουλειά απο εκεί;", "Τα φτάνεις τα μόρια;", "Γιατί δεν κανείς και κάτι πιο σίγουρο;" ή για τους θεωρητικούς το κουραστικό πια "Νομική θα βρεις πάντως δουλειά". Ειναι συχνό φαινόμενο πια, ιδιαίτερα απο άτομα μεγαλύτερης ηλικίας -γονείς, συγγενείς, δάσκαλοι. Προετοιμάζονται λοιπόν οι μαθητές για αποτυχία. Ο νέος αφού έχει σκεφτει, έχει αγχωθεί και έχει καταλήξει σε μια σχολή, ανακοινώνει την απόφασή του στους γύρω του, μόνο και μόνο για να αποθαρρυνθει ξανά. Και δεν καταργώ φυσικά την ενημέρωση σχετικά με τον επαγγελματικό προσανατολισμό, κατακρίνω όμως την αρνητική στάση της κοινωνίας απέναντι σε καθε επάγγελμα που αποφασίζει ο μαθητής. Ο σημερινός 17χρονος καλείται να αποφασίσει για το μέλλον του και να υιοθετήσει ενα ώριμο, υπεύθυνο ρόλο την ίδια στιγμή που όλοι προσπαθούν να τον πάρουν απο το χέρι και να τον οδηγήσουν προς την κατεύθυνση που εκείνοι κρίνουν κατάλληλη. Μια τέτοια κατάσταση όμως είναι τουλάχιστον προβληματική.
Χρειάζεται να αντιληφθούμε λοιπόν πως αν ένας νέος είναι -υποθετικά- ελεύθερος να ψηφίσει εναν πολιτικό εκπρόσωπο, είναι και σε θέση να αποφασίσει μόνος του ποιά σχολή τον αντιπροσωπεύει. Και ας μην ειναι τελικά η "σωστή". Αν και είναι πιο σύνηθες ο νέος να μπεί σε μια σχολή που τελικά δεν του αρέσει, λόγω επιρροών άλλων παρα από προσωπική του κρίση.
Αφήστε μας λοιπόν να καταλάβουμε τι μας αρέσει, ποιός είναι ο στόχος μας, τι μας γεμίζει. Ενημερώστε μας σχετικά με τις επαγγελματικές προοπτικές και τα δικαιώματα μας ή αφήστε μας να ενημερωθούμε μόνοι μας και να διαμορφώσουμε άποψη. Και το σημαντικότερο, στηρίξτε μας σε αυτό που επιλέξαμε. Ναι ίσως να είναι δύσκολο, να πρέπει να κουραστούμε και να το παλέψουμε. Υπενθυμίστε μας όμως τον στόχο μας και πόσο τον επιθυμούμε. Προτρέψτε μας να εργαστούμε για αυτό που αγαπάμε, μην μας προσφέρετε την εύκολη θέση που δεν θα μας ικανοποιεί. Στηρίξτε τα όνειρά μας, μην τα διαλύετε.
Όταν ένας νέος πρέπει να απαντήσει στην ερώτηση "Τι θες να ακολουθήσεις;" είναι προετοιμασμένος να δεχτεί τις περισσότερες φορές αρνητικά, αποτρεπτικά σχόλια ή σε περιπτώσεις ευγένειας ερωτήσεις για να αμφισβητηθεί η απόφασή του. "Δύσκολη δουλειά πάντως", "Μπορείς να βρείς δουλειά απο εκεί;", "Τα φτάνεις τα μόρια;", "Γιατί δεν κανείς και κάτι πιο σίγουρο;" ή για τους θεωρητικούς το κουραστικό πια "Νομική θα βρεις πάντως δουλειά". Ειναι συχνό φαινόμενο πια, ιδιαίτερα απο άτομα μεγαλύτερης ηλικίας -γονείς, συγγενείς, δάσκαλοι. Προετοιμάζονται λοιπόν οι μαθητές για αποτυχία. Ο νέος αφού έχει σκεφτει, έχει αγχωθεί και έχει καταλήξει σε μια σχολή, ανακοινώνει την απόφασή του στους γύρω του, μόνο και μόνο για να αποθαρρυνθει ξανά. Και δεν καταργώ φυσικά την ενημέρωση σχετικά με τον επαγγελματικό προσανατολισμό, κατακρίνω όμως την αρνητική στάση της κοινωνίας απέναντι σε καθε επάγγελμα που αποφασίζει ο μαθητής. Ο σημερινός 17χρονος καλείται να αποφασίσει για το μέλλον του και να υιοθετήσει ενα ώριμο, υπεύθυνο ρόλο την ίδια στιγμή που όλοι προσπαθούν να τον πάρουν απο το χέρι και να τον οδηγήσουν προς την κατεύθυνση που εκείνοι κρίνουν κατάλληλη. Μια τέτοια κατάσταση όμως είναι τουλάχιστον προβληματική.
Χρειάζεται να αντιληφθούμε λοιπόν πως αν ένας νέος είναι -υποθετικά- ελεύθερος να ψηφίσει εναν πολιτικό εκπρόσωπο, είναι και σε θέση να αποφασίσει μόνος του ποιά σχολή τον αντιπροσωπεύει. Και ας μην ειναι τελικά η "σωστή". Αν και είναι πιο σύνηθες ο νέος να μπεί σε μια σχολή που τελικά δεν του αρέσει, λόγω επιρροών άλλων παρα από προσωπική του κρίση.
Αφήστε μας λοιπόν να καταλάβουμε τι μας αρέσει, ποιός είναι ο στόχος μας, τι μας γεμίζει. Ενημερώστε μας σχετικά με τις επαγγελματικές προοπτικές και τα δικαιώματα μας ή αφήστε μας να ενημερωθούμε μόνοι μας και να διαμορφώσουμε άποψη. Και το σημαντικότερο, στηρίξτε μας σε αυτό που επιλέξαμε. Ναι ίσως να είναι δύσκολο, να πρέπει να κουραστούμε και να το παλέψουμε. Υπενθυμίστε μας όμως τον στόχο μας και πόσο τον επιθυμούμε. Προτρέψτε μας να εργαστούμε για αυτό που αγαπάμε, μην μας προσφέρετε την εύκολη θέση που δεν θα μας ικανοποιεί. Στηρίξτε τα όνειρά μας, μην τα διαλύετε.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου