Αναρτήσεις

Πολωνία: τα όσα μου έκαναν εντύπωση

Το φετινό καλοκαίρι ταξίδεψα για 11 ημέρες σε 6 πόλεις στην Πολωνία και αποφάσισα να αναθέσω στον εαυτό μου την καταγραφή των εντυπώσεων μου και των στοιχείων που παρατήρησα πως διέφεραν σε σύγκριση με την Ελλάδα. Για να μην κουράζω όμως ούτε εσάς, ούτε εμένα - καθώς έχω ήδη καθυστερήσει δύο μήνες να γράψω αυτό το κείμενο-  η λίστα θα είναι περιληπτική και όσο το δυνατόν πιο ουσιαστική. 1.  Το πρώτο σοκ  Έχοντας ταξιδέψει άλλη μια φορά -επίσης Αύγουστο- στην Πολωνία, γνώριζα πως η θερμοκρασία θα ήταν σχετικά χαμηλή σε σύγκριση με τον Αυγουστιάτικο καύσωνα της Αθήνας. Προς έκπληξή μου όμως, το πρώτο πράγμα που με υποδέχτηκε ήταν η αφόρητα ζεστή ατμόσφαιρα. Την περίοδο λοιπόν που βρισκόμουν εκεί, η Πολωνία βίωνε έναν πρωτοφανή καύσωνα που έφτασε τους 35 C°, ενώ την ίδια περίοδο σε όλη την Ελλάδα έβρεχε και φύσαγε. That's what I call cilmate change. Επίσης, το πρωί της επόμενης ημέρας με ξύπνησε το άπλετο φως που έμπαινε απο το παράθυρο απο τις...6 τα ξημερώματα, καθώς τ...

Ο λαός ζητάει σκουπίδια!

Εικόνα
 Τον τελευταίο καιρό παρακολουθώ ελάχιστα τηλεόραση, και όχι μόνο επειδή δεν είχα τον ανάλογο χρόνο. Όσο βλέπω τι είδους προγράμματα προβάλλονται, τόσο μεγαλώνει η απογοήτευσή μου. Όποτε προσπαθώ να γράψω την άποψή μου, ο θυμός δεν μου επιτρέπει να ξεκαθαρίσω τις σκέψεις μου και το συναίσθημα κυριαρχεί. Να όμως που ήρθε η ώρα.  Η σεζόν 2017-2018 της ελληνικής τηλεόρασης μπορεί αναμφίβολα να χαρακτηριστεί ως η ακμή των χαμηλής ποιότητας εκπομπών, που οδηγεί όμως στην απόλυτη παρακμή. Και εφόσον η μια trash εκπομπή διαδέχεται την άλλη και ο ανταγωνισμός για την τηλεθέαση κορυφώνεται, το φως στο τέλος του τούνελ φαίνεται όλο και πιο μακριά.  Ο πανικός που δημιουργήθηκε από το survivor το 2017 έδωσε το πράσινο φως στα κανάλια να προσφέρουν οποιαδήποτε ανούσια εκπομπή και κακή αντιγραφή ξένων προγραμμάτων μπορούσαν, ισοπεδώνοντας την πνευματική υπόσταση των τηλεθεατών. Τα κανάλια έμαθαν στους τηλεθεατές τους πως να επιβιώνουν, πως να ντύνονται, πως να αγαπούν, όλα με ύψισ...

Οι δύο απόψεις για την μοίρα της ανθρωπότητας

 Σε αυτόν τον πλανήτη θα μπορούσε κανείς να διακρίνει δυο τύπους ανθρώπων: Αυτούς επιθυμούν να γίνει ο κόσμος ένα καλύτερο μέρος και έχουν βαθιά πίστη στην δύναμη της ανθρωπότητας και σε αυτούς που δρουν και σκέφτονται με απόλυτο ρεαλισμό και συχνά αποδέχονται την μοίρα της παρακμής. Και βέβαια δεν χρειάζεται να θέτεις τον εαυτό σου σε μία μόνο κατηγορία. Πολλές φορές παρατηρώ η ίδια να αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα στους δύο τρόπους σκέψεις καθώς και να προβληματίζομαι σχετικά με το ποία κλίνει περισσότερο προς την αλήθεια. Σκέφτηκα όμως πως χρειάζεται να υπάρξει ένας αντίλογος προς την κάθε άποψη, ένα φιλοσοφικό debate όπου οι δυο αντιμαχόμενες στάσεις του ανθρώπου συζητούν. Ρεαλιστές προς τους αθεράπευτα ονειροπόλους: Μην σπαταλάτε τον χρόνο σας κυνηγώντας μια ουτοπία. Οι εξελίξεις δείχνουν πως η ιστορία συνεχώς επαναλαμβάν εται. Φτώχεια, πόλεμοι, διαφθορά υπήρχαν ανέκαθεν και -δυστυχώς- θα υπάρχουν ίσως και για πάντα. "Δια την των χρημάτων κτήσιν πάντες οι πόλεμοι γίγνοντ...

Αποτυχία στον ορίζοντα

 Το μέλλον ενος μαθητή μοιάζει συνεχώς όλο και πιο αβέβαιο. Σε μια Ελλάδα με την ανεργία στο 21,7% και ήδη μειωμένες δυνατότητες, ο μαθητής ζητείται να επιλέξει τον δρόμο που θα τον ευχαριστεί και ταυτόχρονα θα του προσφέρει βέβαιη εργασία. Κάτι τέτοιο όμως σπάνια μπορεί να επιτευχθεί.   Όταν ένας νέος πρέπει να απαντήσει στην ερώτηση "Τι θες να ακολουθήσεις;" είναι προετοιμασμένος να δεχτεί τις περισσότερες φορές αρνητικά, αποτρεπτικά σχόλια ή σε περιπτώσεις ευγένειας ερωτήσεις για να αμφισβητηθεί η απόφασή του. "Δύσκολη δουλειά πάντως",  "Μπορείς να βρείς δουλειά απο εκεί;", "Τα φτάνεις τα μόρια;", "Γιατί δεν κανείς και κάτι πιο σίγουρο;" ή για τους θεωρητικούς το κουραστικό πια "Νομική θα βρεις πάντως δουλειά". Ειναι συχνό φαινόμενο πια,  ιδιαίτερα απο άτομα μεγαλύτερης ηλικίας -γονείς, συγγενείς, δάσκαλοι. Προετοιμάζονται λοιπόν οι μαθητές για αποτυχία. Ο νέος αφού έχει σκεφτει, έχει αγχωθεί και έχει καταλήξει σε μια σχο...

Δωρεάν παιδεία και πράσινα άλογα

Εικόνα
 Ξεκίνησα την τρίτη λυκείου και συνειδητοποίησα κάτι. Για ποιο λόγο λέμε πως η παιδεία στην Ελλάδα είναι δωρεάν; Γίνεται να μιλάμε για δωρεάν παιδεία όταν η κοινωνία αναγκάζει τους γονείς να καταβάλουν υπέρογκα ποσά για την μόρφωση των παιδειών τους, εκτός σχολείου. Η έννοια του φροντιστηρίου αποτελεί σπάνια ή και ανύπαρκτη επιλογή σε όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές ή γενικότερα σύγχρονες χώρες, στην Ελλάδα όμως είναι καθημερινή ρουτίνα των μαθητών. Και κάτι τέτοιο, παρά την κορύφωσή του στις τελευταίες τάξεις του λυκείου, ισχύει από το δημοτικό ακόμα.  Στις τάξεις του δημοτικού -όπως και στις επόμενες- είναι γνωστό πως προσφέρονται μαθήματα αγγλικών, εφόσον αποτελεί διεθνή γλώσσα και θεωρείται αυτονόητο πως όλοι χρειάζεται να την ξέρουν. Τα παιδιά λοιπόν το πρωί κάνουν μάθημα αγγλικών στο σχολείο ενώ περνούν τα απογεύματά τους σε εκπαιδευτικούς χώρους όπου διδάσκεται οργανωμένα και συστηματικά η αγγλική γλώσσα. Πώς υφίσταται κάτι τέτοιο; Και φυσικά, στις τελευταίες τάξεις το...

Η Γη με τα μάτια ενός εξωγήινου

 Οι άνθρωποι από την στιγμή που ανακάλυψαν την ύπαρξη πλανητών, γαλαξιών και γενικότερα του σύμπαντος, έχουν θέσει στόχο της επιστήμης την επικοινωνία με οργανισμούς εκτός του πλανητικού μας συστήματος, κοινώς με εξωγήινα πλάσματα.  Έχουμε αναρωτηθεί όμως ποτέ την εντύπωση που θα δημιουργούσε ο σημερινός πλανήτης μας στους εξωγήινους οργανισμούς;   Έρευνα από τον πλανήτη "Γη".  Γήινο έτος: 2017     Η φυλή μας του πλανήτη Χ λίγους μήνες πριν επισκέφτηκε τον πλανήτη ονόματι " Γη ", ο οποίος κατοικείται από πλήθος ζωντανών οργανισμών αλλά κυριαρχείται από ανθρώπους.  Αντικρίζοντας αρχικά το τοπίο όπου φτάσαμε - σε μια πόλη που την ονομάζουν Νέα Υόρκη- είχαμε την εντύπωση πως ο πλανήτης κατοικείται μονάχα από τους ανθρώπους και πως το έδαφος αποτελείται από σκληρά υλικά. Στην συνέχεια βέβαια μάθαμε πως ο πλανήτης διαθέτει μια πλούσια ποικιλία πανίδας και χλωρίδας και πως αυτά τα υλικά ήταν τσιμέντο και άλλες ανθρώπινες δημιουργίες. Οι α...

Το πραγματικό οικολογικό πρόβλημα.

Εικόνα
 Αν παρομοιάζαμε την ιστορία της γης -από την στιγμή της δημιουργίας του πλανήτη μέχρι σήμερα- με μια ημέρα 24 ωρών, στις 9 το βράδυ θα εμφανιζόταν το πρώτο ψάρι, στις 11 οι δεινόσαυροι ενώ ο άνθρωπος μόλις τα 3 τελευταία δευτερόλεπτα. Όσο ασήμαντο και αν φαίνεται αυτό το χρονικό διάστημα, δεν είναι τόσο ασήμαντες οι καταστροφικές του επιπτώσεις. Οι άνθρωποι έχουν βάλει σε κίνδυνο πρώτα πρώτα το ίδιο τους το γένος, εκμεταλλευόμενοι το περιβάλλον και κάθε οργανισμό μέσα σε αυτό. Και όσο και αν μας ικανοποιεί να ρίχνουμε τις ευθύνες γενικώς και αορίστως στον "άνθρωπο", ο καθένας μας έχει συμβάλλει στην οικολογική καταστροφή είτε λόγω της άγνοιάς του είτε λόγω της αλαζονείας του.  Ακούμε λοιπόν συνεχώς για την ατμοσφαιρική ρύπανση, την υπερθέρμανση του πλανήτη, το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Και οι συνηθέστεροι τρόποι αντιμετώπισης που μας προτείνονται για να λύσουμε το πρόβλημα είναι η ανακύκλωση, η χρήση ποδηλάτων, η οικονομία στο φως κτλ. Γνωρίζουμε όμως τη βασικότερη αιτ...